در احاديث ، اين دو حالت را چنين توضيح داده‌اند : « انّ المؤمن ليرى ذنبه كأنه صخرة يخاف ان تقع عليه وان الكافر يرى ذنبه كأنه ذباب مرّ على انفه » « 1 » . « كافر با خيال راحت معصيت مىكند و پس از معصيت هم از جهت آن نگرانى ندارد » . عزيزان من ! از غضب خدا بايد بر حذر و در هراس بود و موجبات آن را كه گناه است فراهم نكرد . در روايت است كه : « خداوند متعال سه چيز را در سه چيز پنهان كرده است ؛ رضاى خود را در اطاعت از او و اعمال صالحه . پس هيچ عمل صالحى را نبايد كم و حقير شمرد ، شايد همان موجب حصول رضاى او باشد . خشم و سخط خود را در گناه و معصيت پنهان فرموده است . پس هيچ گناهى را نبايد كوچك شمرد مبادا كه غضب خدا با همان فراهم شود ، و دوستان و اولياى خود را در بندگانش . پس هيچ كس ( از مؤمنين ) را نبايد حقير گرفت و به او بىاحترامى كرد شايد همان كس ولى و دوست خدا باشد » . اى بسا غبنا كه اندر حشر خواهد بود از آنك * هست ناقد بس بصير و نقدها بس كم عيار

--> ( 1 ) - مكارم الاخلاق ، ( منشورات مؤسسة الاعلمى للمطبوعات - بيروت ) باب 12 ، فصل 5 ، ص 460 .